Jan Czwojdrak urodził się 27 sierpnia 1910 roku w Oberhausen (Niemcy). Syn Józefa i Stanisławy z domu Markowska. Wraz z rodziną powrócił z Niemiec do Siedlca, gdzie ukończył Szkołę Powszechną. Pracował w miejscowym majątku jako robotnik rolny. 18 stycznia 1932 roku został powołany do czynnej służby wojskowej i wcielony do 2 szwadronu 17 Pułku Ułanów w Lesznie. 12 października 1933 roku został przeniesiony do rezerwy. Trzykrotnie odbył ćwiczenia rezerwy. Przed wybuchem II wojny światowej zamieszkał w Czachorowie. Brał udział w kampanii wrześniowej jako żołnierz oddziału Obrony Narodowej. Walczył m.in. pod Łęczycą i w Puszczy Kampinoskiej. W końcu września na wschód od Warszawy został wzięty do niewoli niemieckiej. Zwolniony z niej powrócił do Czachorowa, gdzie pracował w majątku Niemca. Po wojnie zatrudniony był w PGR Czachorowo. W 1976 roku przeszedł na emeryturę. Od 1973 roku był członkiem ZBoWiD. Zmarł 1 maja 1995 roku i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Gostyniu. Posiadał odznaczenia: Medal "Zwycięstwa i Wolności 1945" (1976), Medal "Za Udział w Wojnie Obronnej 1939" (1982), Medal 10 PL (1955), Odznakę Grunwaldzką (1973). Biogram opracowano na podstawie: informacje Stanisławy Czwojdrak - zbiory rodzinne, Związek Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych Koło Gostyń, Ankieta personalna ZBoWiD; Książeczka Wojskowa Seria C nr 0457991 RKU Rawicz (13.12.1949).
Tadeusz Mrug urodził się 6 stycznia 1914 roku w Jerce w powiecie kościańskim. Syn Antoniego i Marianny z domu Tomczewska. W Jerce ukończył Szkołę Powszechną. W latach 1931-1933 uczęszczał do Szkoły Rolniczej we Wrześni. Praktykę odbył w majątku Leśniewo w powiecie gnieźnieńskim i Nieborzyn w powiecie konińskim. 3 października 1936 roku został powołany do czynnej służby wojskowej i wcielony do 69 Pułku Piechoty. 20 marca 1937 roku skierowany został do Szkoły Podoficerskiej przy jednostce Korpusu Ochrony Pogranicza w Berezweczu w województwie wileńskim. Ukończył ją w stopniu starszego szeregowego 20 sierpnia 1937 roku. Do rezerwy przeniesiony został w dniu 2 lutego 1938 roku w stopniu kaprala. Do 23 sierpnia 1939 roku pracował w probostwie Skarboszewo. Następnego dnia został zmobilizowany do kompanii ckm 68 Pułku Piechoty. Brał udział w kampanii wrześniowej, m.in. w walkach pod Kutnem i Łęczycą. Po rozbiciu oddziału przedostał się do Warszawy. Uczestniczył w walkach obronnych stolicy. 25 września, na ulicy Mazowieckiej w czasie pobierania żywności dla obsługi CKM, której był dowódcą, został ranny. Umieszczony w szpitalu warszawskim. Po kapitulacji Warszawy i zwolnieniu ze szpitala wywieziony został do Stalagu II A w Neubrandenburg. W obozie przebywał do 14 marca 1944 roku.
Do końca wojny pozostał w Niemczech na przymusowych robotach. Do kraju powrócił w końcu 1945 roku. Z początkiem 1946 roku podjął pracę w Państwowym Majątku Drobnin w powiecie leszczyńskim na stanowisku kierownika. Od 15 czerwca 1950 roku do 15 lutego 1953 roku pracował jako starszy agronom w POM Włostowo Wielkie w powiecie gostyńskim. Przez kolejne cztery lata zatrudniony był na stanowisku kierownika w PGR Mchowo w powiecie kolskim. Od 15 kwietnia 1957 roku aż do przejścia na emeryturę w dniu 1 czerwca 1979 roku, pracował na stanowisku kierownika zakładu PGR Czachorowo. Kombinat Gola. Był radnym i członkiem GRN w Gostyniu. Należał do ZBoWiD. Zmarł 26 listopada 1982 roku i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Gostyniu. Posiadał odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976), Srebrny Krzyż Zasługi (1959), Złoty Krzyż Zasługi (1971), Medal 30 PL (1974), Medal "Zwycięstwa i Wolności 1945"(1976), Medal "Za Udział w Wojnie Obronnej 1939" (1983), Odznakę "Tysiąclecia Państwa Polskiego" (1966).
| 
